Waarom ik niet ga klappen in het vliegtuig

Hoewel ik niet per se iemand ben die een hele vlucht lang de oren van iemands hoofd afklets, vind ik het best grappig om bij stijgen of landen even contact te maken met de persoon naast me. Soms kom je dan interessante types tegen. Zo had ik een keer het geluk om naast een piloot te zitten (ja, die vliegen niet altijd zichzelf) en die vertelde me dat klappen in een vliegtuig onnodig en in veel gevallen onterecht is.

Sinds de gebeurtenissen op 9/11 in Amerika is het niet meer gebruikelijk dat bijvoorbeeld kinderen mee mogen naar de cockpit om een kijkje te nemen. De deur is potdicht en gaat zelden open: immers zitten daar de piloten en alle knoppen die het vliegtuig onder controle houden. Zo’n dichte deur betekent dat de piloten ook niet veel horen van wat er in het vliegtuig gebeurt, waardoor een goedbedoeld applaus ook niet overkomt.

De automatische piloot

En doen die piloten wel zoveel dan? Immers klappen mensen voornamelijk omdat het vliegtuig goed aan de grond is gezet, maar dit schijnt vooral gedaan te worden met de automatische piloot. Piloten zitten er vooral bij om overzicht te houden, te checken of alles goed gaat en om dus eventueel in te kunnen grijpen mocht zich toch een vreemde situatie voordoen. Tenminste, dat is wat deze piloot mij wist te vertellen.

Een applaus is vriendelijk bedoeld, je geeft immers je taxichauffeur ook een fooitje, maar het komt dus eigenlijk helemaal niet over. Overigens blijken ook een heleboel mensen helemaal niet voor de piloot te klappen, maar gewoon in het algemeen als een soort van “gelukkig, we zijn goed geland, zonder problemen!” of “Yes, ik ben eindelijk in Ibiza, party time!”. Er gaat ook altijd een beetje een rare energie door zo’n vliegtuig als mensen klappen. Je voelt de opluchting van iedereen met vliegangst gewoon door de lucht gaan.

Vliegtuig boven Wenen
Vliegtuig boven Wenen

Lekker rustig

Ik ben gek op vliegen, ik doe het graag en ik geniet van elke minuut. Als er vluchten waren van 72 uur achter elkaar, dan zou ik die nemen. Ik kom altijd helemaal tot rust in een vliegtuig, ook als er turbulentie is. Het is een van de weinige momenten in het leven dat je even niet zoveel kan. Er is (meestal) geen internet of telefoonconnectie, je moet gewoon de vlucht uitzitten en ja, als er wel iets akeligs gebeurd, dan moet je het gewoon maar ondergaan want je hebt nergens controle over. Misschien is het heel psychopathisch, maar ik word hartstikke rustig van die gedachte. Vliegen: echt even helemaal niets. Lang leve airplanemode!

Overigens verdienen piloten wat mij betreft zeker een applausje hoor, maar dat geldt eigenlijk ook voor een chirurg of iemand anders die hard heeft gewerkt om te komen waar die nu is. Zeker als die zijn werk ook nog eens top aflevert. Of mensen, in dit geval. 😉
Advertenties

Een gedachte over “Waarom ik niet ga klappen in het vliegtuig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.