Epanomi is een vrij onbekende plek in de wereld, maar Thessaloniki ken je waarschijnlijk wel. De Griekse stad is een geweldige plek om te bezoeken: van de witte toren tot de vele restaurants om je te buiten te gaan aan Grieks genot. Toch is het de moeite waard om ook die toffe stad even te verlaten, namelijk om Ktima Gerovassiliou te bezoeken.
Je gaat niet naar Epanomi om Epanomi te bezoeken, want daarvoor is het een iets te stil dorpje zonder dat er heel veel bijzonderheden zijn (al kan ik de baklava van bakker Angelo zeker aanraden). Er is echter een plek iets buiten het centrum dat een ware hotspot is geworden: Ktima Gerovassiliou.
Ktima Gerovassiliou
Je hoeft niet eens dol te zijn op wijn om er aan te schuiven, al zal je merken dat alles wel is ingestoken op de mooie wijnen van deze wijngaard. Ik als niet-wijndrinker genoot er bijvoorbeeld volop van zure kersensap. Klinkt niet zo smakelijk, maar het is een sapje met kersen dat eigenlijk juist lekker zoet is en ook nog lokaal wordt gemaakt. Het staat op veel plekken in dit gedeelte van Griekenland op de kaart, vaak onder jus d’orange, maar die verbleekt bij een goede sour cherry juice.
Hoe lekker het ook is, dat is zeker niet het beste aan de wijngaard van Ktima Gerovassiliou. Het is een enorm moderne wijngaard waarbij je in een restaurant met hippe muziek kunt zitten en kunt kijken over de glooiende heuvels met perfect opgestelde wijnranken. Een lust voor het oog. Ik ben zelf niet zo dol op die kunstwerken die overal staan, maar het brengt wel een bepaalde uitstraling met zich mee: eentje waardoor je begrijpt dat er regelmatig mensen met zakenrelaties lunchen.
Druk in het weekend
In het weekend is dat echter heel anders: dan nemen vooral jongere generaties het over. Je kunt besluiten om rustig binnen te zitten, maar buiten is eigenlijk beter. Er kan wel een straffe wind staan. Wij zaten in onze jassen, moesten zorgen dat alle servetjes en crackers onder een presse papier van kaas of schotels stonden en kregen toen alsnog van een ober een flap ham in ons gezicht, maar zeker als die wind er niet is, dan is het perfect. Mooie foto’s maken terwijl de zon over de velden schijnt: het is ultiem.
Ik noemde net al even kaas: vroeger hadden ze wat meer gerechten zoals geweldige dolmas, maar tegenwoordig hebben ze het iets bescheidener aangepakt. Veel vlees en vis, helaas voor mij, maar er is een gerecht dat dat helemaal goed maakt: het kaasplankje. Hierop liggen nootjes, geweldige chutney, crackers en vier of vijf hompjes kaas die allemaal heerlijk zijn. Ik weet niet exact welke kazen het zijn en of deze wel eens veranderen, maar er was een soort kruimelige, milde witte kaas, er was een citroenhoning-achtige die juist heel hard was en nog meer die allemaal heerlijk romig waren. Echt een feestje en perfect voor 2 of 3 personen, al zou ik het wel echt lunch noemen.
Het is heerlijk, je zit er heerlijk en de prijzen vallen mee: 2 wijn, 1 kersensap en de kaasplank kostten 36 euro bij elkaar. Maar het is niet het eten of drinken wat de ervaring compleet maakt: het is de omgeving. Het is op heel slimme manier gebouwd en je kijkt zo mooi uit over het Griekse landschap: dat vind je in de stad niet.
Reserveren niet mogelijk
Kanttekening? Die is er zeker. Je kunt er namelijk niet reserveren. Het vreemde is dat wanneer je arriveert er vervolgens wel een prioriteitenlijst blijkt te zijn, waardoor andere mensen een tafel claimden waar wij eerst aan gingen zitten (de laatste binnentafel). Erg jammer, want we hadden speciaal in het Grieks gebeld in de ochtend en toen werd hierover niets gemeld. Helemaal eerlijk voelt dat niet, maar dan nog komen we graag bij Ktima Gerovassiliou, al is het wel een drukke bedoening in de weekenden geworden. Dat was eerder veel minder hevig, vertelde een local me.
Je kunt overigens ook tours boeken op dit wijnbedrijf en dat raad ik zeker aan, helemaal gecombineerd met een proeverij. Maar gewoon even komen aanwaaien om alleen van het restaurant te genieten is ook zeker weten een goede optie.
Reislist 