Madurodam is niet meer wat het was. Dat klinkt als iets dat iemand zou zeggen die naar het verleden terugverlangt maar dat is niet zo. Madurodam is een zoveel leuker uitje dan je je van vroeger kunt herinneren: er is hard gewerkt om het aanzienlijk leuker te maken en dat is heel goed gelukt. Of je nu volwassen bent of kind: je vermaakt je er prima.
Ik had ook wel wat geluk in het naar Madurodam gaan: het was een van de laatste zomerdagen van het jaar. Mijn beste vriendin kwam met het briljante plan om lekker naar buiten te gaan: en dan niet zomaar naar buiten, maar naar Madurodam. Lekker daar even rondwandelen, was het idee. Dat is erg goed gelukt. Eenmaal aangekomen bij Madurodam (lifehack: kijk of je onder het viaduct kunt parkeren, want dat is in het weekend -als het goed is- gratis), zijn we in eerste instantie niet meteen gaan wandelen.
Maduro-dam dus
Het begon allemaal met de video over Maduro, een jongeman die veel voor Den Haag en uiteindelijk ook Nederland heeft betekent, maar op droevige manier aan zijn einde kwam. Zijn ouders hebben uiteindelijk besloten om Madurodam op te zetten, als een bijzonder soort oorlogsmonument. De video die Madurodam erover maakte was erg mooi, al is het wel wat vreemd om niet meteen met miniaturen te beginnen, maar met een heftig, waargebeurd verhaal. Bovendien vroegen we ons ook af waarom er in de film niet wordt uitgelegd waarom alles dan miniatuur is, maar goed, het was desondanks een heel mooie optekening van het verhaal van de op Curacao geboren held.
Vervolgens ga je het zaaltje uit en kom je in het Madurodam dat je kent: mini-figuurtjes, mini-gebouwen, een grappige NS-trein die overal doorheen tuft: het is erg leuk om te zien. We verwonderden ons over de perenboompjes die zo mooi klein zijn gesnoeid en andere flora, want daar barst dit mooie park ook van. Ideaal voor een wandeling dus: Nederland in het klein bekijken, maar ook nog een heleboel prachtige natuur.
Veel meer ervaringen
Wat we echter niet verwachtten (en wat ook nieuw is vergeleken bij de 450 jaar geleden dat we er zelf waren toen we nog kinderen waren), dat is hoeveel entertainment er verder is. Natuurlijk wist ik nog wel dat er Mars-vrachtwagentjes zijn waarbij je dan een miniatuur-Marsje krijgt. En er is blijkbaar ook een mini-klompjesfabriek waar je voor een euro mini-klompjes kunt kopen, die dan ook in een vrachtwagentje worden geleverd (dat blijft toch leuk he?). Maar er zijn ook andere vormen van entertainment. Zo is er een heel nieuw restaurantje (met een gewéldig broodje Avocado), een mooie souvenirswinkel en paar eettentjes hier en daar.
Maar, dat bedoelde ik eigenlijk niet: ik heb het over de interactieve ervaringen die er allemaal te doen zijn. Er is een verhaal over de stoomgemalen waarbij je op een bijzondere wijze het verhaal wordt verteld van de Waterwolf, maar ook een verhaal over New York en hoe wij Nederlanders daar de fundering voor hebben gelegd, al misten we in dat verhaal wel de kritische noot van wat onze ‘Nederlandse nieuwsgierigheid’ ook als keerzijde heeft (gehad). Er staat middenin Madurodam (wat, eerlijk is eerlijk, wel wat afdoet aan de minusculiteit van de rest) nog een oud vliegtuig met daarin de Flying Dutchman-ervaring. Die is erg leuk en eindigt in een soort micro-discofeestje, wat sowieso altijd welkom is natuurlijk. Zeker na een mooie tocht over Nederland, dankzij schermen in de raampjes van het gevaarte.
Selfiemuseum
Mijn favoriet was de Hollandse Meesters: een nieuw gedeelte dat geldt als een soort educatief selfiemuseumpje binnen Madurodam zelf. Het is zo leuk bedacht: je kunt je laten overgieten door melk van het Melkmeisje, of -zoals ik hieronder- plaatsnemen in de bekende slaapkamer van Van Gogh. Er staan allemaal verschillende objecten waarmee je leuke foto’s kunt maken voor het thuisfront. Mijn vriendin merkte daarbij heel slim op dat je in Madurodam alles in het klein zit maar zelf groot bent, terwijl je in dat gedeelte juist zelf wat kleiner bent en in grote achtergronden wordt geplaatst. En ze heeft helemaal gelijk: mocht je denken, wat heeft dit met Madurodam te maken, nou: dat dus.
Wat ik erg charmant vind aan Madurodam, dat is de behapbaarheid. Het is een heel gemoedelijk park, het kost niet heel veel en je kunt je er zelfs als volwassene uren vermaken. Bovendien is het ook qua kosten te overzien. Zeker als je van de tweede-kaartje-gratis-actie gebruikmaakt van de Albert Heijn of van de ledenkorting van de ANWB, dan ben je in veel gevallen aanzienlijk goedkoper uit: wij betaalden maar 11,75 euro per persoon.
Reislist 