Addicted to Rock is een fijne thuishaven in Wenen

In Berlijn ben ik verliefd geworden op een café dat luistert naar de naam White Trash. En nu, terwijl ik research doe voor dit artikel, zie ik dus dat White Trash niet meer bestaat. #gebrokenhartemoji Goed, even de pijn wegslikken en door: ik zoek altijd graag naar bijzondere café’s. White Trash was een soort woonwagenkamp waar je lekker kon eten, kon genieten van optredens en waar je ook nog een tattoo kon laten zetten. Een heerlijke atmosfeer hing er. Ik weet wel dat ik dat niet meer kan vinden, maar Addicted to Rock in Wenen is er een heel nette variant van.

De ingang van Addicted to Rock
De ingang van Addicted to Rock

Colin en ik zullen je vast nog wel eens vertellen over toen we in Dublin naar een metalcafé waren, want we houden wel van wat gitaarmuziek (op de momenten dat ik niet naar zoetgevooisde RnB luister). In Wenen kon ik via het internet niet direct heel veel plekken vinden voor gitaarliefhebbers. Dat vond ik opmerkelijk, maar gelukkig landde ik al snel bij Addicted to Rock, wat een wat laagdrempeliger rockcafé is. Je hoeft er geen hanenkam te hebben, geen tattoos… Je kunt er zelfs gewoon in een luxe chesterfield-achtige stoel plaatsnemen en je kunt de persoon waarmee je bent gewoon goed zien.

De bar is zeer indrukwekkend
De bar is zeer indrukwekkend

Addicted to Rock is zo netjes

Addicted to Rock is waarschijnlijk het netste rockcafé ter wereld, hoewel mijn uitleg van de aankleding je waarschijnlijk anders doet vermoeden. De muren zijn zwart, er hangen lampen bestaande uit Jack Daniels-flessen en de verdere decoratie bestaat voornamelijk uit kettingen en leer. Toch is dit alles bij elkaar zo stijlvol en netjes, dat het toch meer aandoet als een gewoon café. Het enige verschil is dat er muziek op staat die je het beste kunt omschrijven als tegen nu-metal-aanschurende-hardrock uit de jaren 90 en 00.

De perfecte muziek voor ons, want zeker als je net uit het vliegtuig komt en gewoon lekker wil praten over het feit dat we in Wenen zijn en wat we gaan eten, dan hoef je niet keihard een schreeuwende vent met vijf gitaren in je oor. Dus, we bestelden een cocktail en twee hamburgers en zaten lekker in het goedgevulde restaurant-café te eten. En te genieten vooral, want buiten sneeuwde het. Romantischer kon bijna niet, ware het niet dat er nogal luidruchtige mannen achter ons zaten. Aan de andere kant is dat ook wel weer de charme van zo’n café: je heet niet Addicted to Rock en je hangt geen Jack Daniels-flessen in je lamp als je theekransjes verwacht.

Dit is: July
Dit is: July

July

Zowel de cocktail als het eten waren erg goed. Ik had natuurlijk de vegetarische optie, en wonder boven wonder had ik keuze! Er ging bij mij dus een burger in “voor mensen die koeien liever in de wei bezoeken”. Het was een enorm ding, maar van vliegen krijg je trek dus het was precies genoeg. De cocktail genaamd July was ook erg lekker. Ik weet niet wat het over mij zegt als persoon, maar daarvan weet ik nog wel precies de ingrediënten: malibu, cocos, wodka, mango, grenadine en limoen. Heer-lijk.

We waren trouwens vrij laat daar, maar dat is geen enkel probleem: ook om half 10 kun je er nog prima zitten eten. Het is trouwens een vrij groot café, dus als je er mensen ontmoet dan is het handig om te weten of ze rechts bij de Addicted to Rock-muur zitten of dat ze in het gedeelte boven zijn, waar zich ook de toiletten bevinden. Overigens was ik ook daarvan onder de indruk: zo schoon!

Al met al is Addicted to Rock niet per se datgeen wat je zou verwachten bij de naam en de reputatie van rockcafés, maar het is aan de andere kant ook wel weer eens verfrissend (letterlijk en figuurlijk) om eens in een mooi aangekleed café te zitten waar de muziek niet Coldplay, Norah Jones en Adele is, maar net even het hardere werk. Dat het menu Amerikaans is opgebouwd en voldoende keuze biedt voor bijvoorbeeld de vegetariër, dat is voor mij natuurlijk een extra plus.

De hamburgers zijn niet slecht
De hamburgers zijn niet slecht

Voor iedereen

Colin en ik hebben er romantisch gezeten, maar ik zou me kunnen voorstellen dat ik mijn beste vrienden hier mee naartoe neem. Ook mijn ouders zouden er niet misstaan. Nu zijn dat stiekem rockers, ze houden van Pink Floyd, maar dat stralen ze niet uit 😉 Toch zouden ze zich prima op hun plek kunnen voelen bij Addicted to Rock en dat vind ik nou precies zo charmant aan dit mooie etablissement in Wenen. Het maakt hardrock toegankelijk op een originelere manier dan bijvoorbeeld een Hard Rock Café.

De menukaart
De menukaart
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.